Şöyle ki;
Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel, her türlü eleştiriye rağmen bugün itibarıyla başarılı bir muhalefet yürütmektedir. Yaklaşık 100’e yakın miting yapılmış, hiçbiri boş geçmemiştir.
“Yapılamaz” denilen illerde mitingler yapılmış, “olmaz” denilen yerlerde meydanlar dolmuştur.
Bu tablo tesadüf değildir.
Ekrem İmamoğlu’na yönelik siyasi süreçle başlayan miting dalgası, kısa sürede Türkiye geneline yayılmış; CHP uzun yıllar sonra sahada güçlü bir ivme yakalamıştır.
Bu, parti açısından küçümsenecek değil, tarihi bir başarıdır.
Antalya’da Muhittin Böcek, Antalya Büyükşehir Belediyesi’ni üst üste iki kez kazanmıştır.
Ankara’da Mansur Yavaş, CHP adına bir ilki başarmış, üst üste seçim kazanmıştır.
Bunlar tesadüf değildir.
Bunlar doğru siyasetle olur.
CHP bugün cesur olmak zorundadır.
Ancak…
Belediye başkanlarının istifaları, partide ciddi bir moral ve motivasyon kaybına yol açmaktadır.
İşte tam da bu noktada CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in Meclis kürsüsünden açık ve net bir çağrı yapması gerekmektedir.
Şunu söyleyebilmelidir:
“Partimizden istifa etmeyi düşünen belediye başkanları ve milletvekilleri varsa, yolunuz açık olsun.
İstediğiniz partiye gidebilirsiniz.
Seçmeninize ihanet etmeyi göze alıyorsanız bu sizin tercihinizdir.
Biz bildiğimiz ve inandığımız yoldan devam edeceğiz.
Siz gideceksiniz; ama bir sonraki yerel seçimlerde o koltukları yeniden alacağız.”
Çünkü açık konuşalım:
Bu işler o kadar kolay değil.
Cumhuriyet Halk Partisi’nden aday olacaksın, seçileceksin;
sonra menfaatin, korkuların ya da kişisel hesapların nedeniyle parti değiştireceksin…
Ardından da “ben adamım” diye ortalıkta dolaşacaksın.
Hadi oradan.
Elbette her partide uyumsuzluklar olur.
Ama istifa edip ertesi gün AKP grup toplantısına katılmak,
ne ahlakidir ne de siyaseten izah edilebilir.
İsa Yıldırım örneğini yaşadık.
Kabul edilemez sözler söylendi, istifa geldi.
Sonuç ortada:
Kaybeden kim oldu? Söylemi kullananlar.
Keçiören Belediye Başkanı’na bakıyorsunuz; “ülkücü” söylemi üzerinden siyaset yapıyor.
Kardeşim, değilsen değilsin.
CHP seni aday yaptıysa, seçildiysen bu partinin değerleriyle yol yürümek zorundasın.
Olmuyorsa, baştan aday olmayacaktın.
Aydın Büyükşehir Belediye Başkanı örneği de ortada.
Adaylık sürecinde AKP’yi yerden yere vurmadın mı?
“Bana kumpas kuruyorlar” demedin mi?
“Çalıştırmıyorlar” diye şikâyet etmedin mi?
Ne oldu da bugün o partiye geçtin?
Bu soruların kamuoyuna açık, net ve cesur bir cevabı olmak zorunda.
CHP artık “gelecek vaat eden belediye başkanlarının gözyaşına” bakmamalıdır.
Buyurun kardeşim, gideceksen git.
Hatta açıkça yol da göstersin:
“Bizim oyalanacak zamanımız yok.
Biz iktidara yürüyoruz.”
Aksi hâlde parti içinde bitmeyen tartışmalar yaşanır;
bu tartışmalar Türkiye siyasetine de zarar verir.
Şunu net söyleyeyim:
Bu süreçten kazasız çıkacak olan AKP değildir.
Aksine, doğru yönetilirse bu fırtınadan güçlenerek çıkacak olan CHP’dir.
Velhasıl kelam…
Top artık CHP Genel Başkanı’nın ayağındadır.
Kalanlar, bu sürecin de aynı kararlılıkla yönetilmesini beklemektedir.
Çünkü koltuğa ısrarla tutunanlara karşı toplumda çok ciddi bir tepki vardır.
Ve bu tepki sandıkta mutlaka karşılığını bulacaktır.