Çocukluk yaşlarımdan itibaren mahkeme kapılarında çok vakit geçirdim. Defalarca savcı ve hâkim karşısına çıktım; beraat ettim, ceza aldım, cezaevinde yattım. Bugüne kadar yaptığım eylem ya da söylemlerden pişman olduğum da oldu. Kimi zaman “salla gitsin” deyip, “evet ben yaptım” dediğim de oldu. Hatta bir duruşmada mahkeme başkanı bana, “Böyle demek istemedin değil mi?” diye sorduğunda, “Hayır efendim, ben dedim” cevabını verip ceza aldığımı hatırlıyorum.
Ama esas mesele başka. Son dönemde özellikle belediye başkanlarına yönelik operasyonlarda birçok isim çeşitli iddialarla tutuklanıp cezaevine konuldu. Basın ve diğer suçlara bakan savcıların mütalaalarını “kesin hüküm” gibi sunuyor. Sanki mahkeme kararı çıkmış, iş bitmiş gibi manşet atıyor.
Oysa savcı mütalaası, yalnızca bir iddiadır. Henüz mahkeme kararı değildir. Savcı “şu cezayı istiyorum” der, ama kararı verecek olan hâkimdir. Hâkim delile bakar, savunmaya kulak verir, dosyayı tartar ve hükmünü öyle açıklar. Ama öyle bir hava estiriliyor ki, daha dava başlamadan insanlar toplum nezdinde suçlu ilan ediliyor.
En çarpıcı örnek ortada: Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek bir gecede suçlu ilan edildi. Ortada yalnızca bir iddia var, evet iddianame yazılmış. Ama hâkim kararı yok, mahkeme yok. Peki, “şunu yapmış” diyorlar da… Eee, ne yapmış? Daha savunma alınmadan, deliller tartışılmadan, “savcı yazdıysa olmuştur” deniyor. Bu nasıl bir anlayıştır? Bu, hukuk değil, linç kültürüdür.
Basının yaptığı yanlışa siyasiler de ortak oluyor. Daha iddianame okunurken kürsüye çıkıp “suçludur” diyorlar. Yani hâkimin vereceği hükmü, siyasetçiler meydanlardan dağıtıyor. Bu, yargıya gölge düşürmekten öte, doğrudan yargının yerine geçmek demektir.
Unutmayalım: Hukuk devleti, savcının iddiasıyla da siyasinin sözüyle de kurulmaz. Eğer hüküm manşetlerden ve siyasi demeçlerden çıkıyorsa, o ülkede mahkeme kapısının açık olmasının bir anlamı yoktur.
Velhasıl kelam…..
Bugün suçlu ilan edilen bir belediye başkanıdır, yarın bir iş insanı, ertesi gün sade bir vatandaştır. Henüz mahkeme kararı olmadan, insanları suçlu ilan etmek adalet değil, adaletsizliktir.
