Antalya son haftalarda peş peşe operasyonlarla gündemde.
Süreç, Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek’in yargısal süreciyle başladı.
Ardından Manavgat Belediye Başkanı Nefi Kara tutuklandı, dün gece ise Manavgat Belediyesi eski Başkanı Şükrü Sözen gözaltına alındı.
İş dünyasından birçok ismin de operasyonlara dahil edilmesiyle kentte siyaset ve adalet tartışmaları iyice yoğunlaştı.
Bir başka gelişme de Antalya Emniyet Müdürü İlker Arslan’ın görevden alınması, ardından gözaltına alınıp tutuklanması oldu.
Bu zincir operasyonlar, kamuoyunda “Antalya’da ne oluyor?” sorusunu gündeme taşıdı.
Ancak süreç sadece gözaltı ve tutuklamalarla sınırlı değil.
Zor dönemde kendi konumunu kurtarmak isteyen kimi isimlerin “itirafçı” sıfatıyla ortaya çıktığı görülüyor.
İddialar, ilişkiler ve ifadeler adeta yeni dosyaların kapısını aralıyor. Bu da davaların seyrini etkiliyor ama aynı zamanda kamuoyunda “gerçekler mi ortaya çıkıyor, yoksa kişisel kurtuluş senaryoları mı yazılıyor?” sorularını beraberinde getiriyor.
Burada dikkat çekici nokta,
operasyonların ağırlıklı olarak CHP’li belediyelere yönelmiş olması. Adaletin temel ilkesi olan tarafsızlık ise toplumun zihninde büyük soru işaretleri yaratıyor. Çünkü farklı siyasi partilerden belediyelerle ilgili iddialar da yıllardır kamuoyunda konuşuluyor.
Örneğin bazı kentlerde belediye başkanlarının lüks araçlarla, iş makineleriyle çıkar ilişkilerine girdiği gündeme geliyor ama aynı kararlılıkla yürütülen soruşturmalar pek görülmüyor.
Yine geçmişte Konyaaltı sahilinin işletme hakları uzun yıllar tartışma konusu oldu. Milyarlarca liralık kamu zararı iddiaları dillendirildi. Ancak o dönemlerde ciddi bir hukuki sürecin işlediğini görmedik.
Bu tablo, doğal olarak kamu vicdanında “Adalet herkese eşit mi işliyor?” sorusunu büyütüyor.
Velhasıl kelam ………….
Adaletin simgesi olan gözleri bağlı kadın heykeli, teraziyi eşit tutar. Bu, hiçbir tarafa ayrıcalık tanınmadığı anlamına gelir.
Eğer gerçekten “temiz eller” operasyonları yapılacaksa bunun tek taraflı değil, yukarıdan aşağıya, sağdan sola her kesimi kapsaması gerekir.
Milletin hakkını kim yediyse, hangi partiden olursa olsun, hukuk önünde hesap vermek zorunda olmalı. Çünkü adalet sadece bir taraf için işlediğinde, aslında hiç kimse için işlemiyor demektir.
